Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna jest procesem, w którym następuje uporządkowanie docierających do naszego organizmu wrażeń zmysłowych, tak by mogły być wykorzystane w celowym działaniu. Wrażenia te są związane z różnorodnymi bodźcami sensorycznymi, które pochodzą z otoczenia oraz naszego organizmu. Mózg w każdej chwili naszego życia odbiera, rozpoznaje, segreguje i interpretuje te bodźce, aby odpowiedzieć na nie adekwatną reakcją adaptacyjną.
Procesy integracji sensorycznej rozpoczynają się już w okresie płodowym dziecka. Brak zakłóceń w tej sferze przyczynia się do prawidłowego rozwoju społecznego, ruchowego, emocjonalnego i poznawczego dziecka.

Objawy mogące świadczyć o występowaniu zaburzeń Integracji Sensorycznej:

  • unika zabaw na zjeżdżalniach, huśtawkach, drabinkach, karuzeli; cierpi na chorobę lokomocyjną;
  • boi się odrywać stopy od podłoża, odczuwa nienaturalny lęk przed upadkiem lub wysokością;
  • boi się / unika zabaw ze zmianami pozycji (kręcenie się, bujanie, podskoki);
  • nie lubi gier i zabaw sportowych; ma kłopoty ze złapaniem piłki;
  • ma problemy z obustronną koordynacją ruchową;
  • jest „niezgrabne” ruchowo (upada, potyka się); często myli strony: prawo – lewo;
  • z trudnością przychodzi mu naśladowanie ruchów innych osób;
  • reaguje nadmiernym zadowoleniem na ruch, lubi intensywne zabawy (kręcenie się, bujanie, podskoki), ciągle zmienia pozycje; jest nadmiernie ruchliwe, nadpobudliwe, impulsywne;
  • ma opóźniony rozwój mowy, obniżoną percepcję słuchową i wzrokową, z trudem zapamiętuje;
  • ma trudności w nauce czytania i pisania;
  • nie lubi mycia włosów, czesania, obcinania paznokci; unika pewnych faktur oraz dotyku innych osób;
  • nie lubi chodzić boso;
  • nie toleruje zabaw dłońmi np. lepienia plasteliną, malowania palcami;
  • prezentuje opóźnione reakcje na bodźce dotykowe, bólowe, węchowe, wzrokowe i słuchowe;
  • domaga się dotyku;
  • łatwo się rozprasza i ma trudności ze skupieniem uwagi;
  • bywa agresywne;
  • wykazuje zachowania autostymulujące / autoagresywne (drapanie się, szczypanie, gryzienie, uderzanie);
  • jest niestabilne emocjonalnie;
  • jest zbyt statyczne, mało aktywne;
  • ma trudności z zasypianiem, w nocy często się budzi;
  • z opóźnieniem osiągnęło kamienie milowe rozwoju (siadanie, chodzenie, mówienie);
  • ma słabą świadomość własnego ciała;
  • ma nieprawidłowe napięcie mięśniowe (podwyższone lub obniżone);
  • ma trudności z oceną odległości;
  • może mieć problem z samoobsługą (ubieranie, rozbieranie, korzystanie z toalety);
  • zabawy / czynności manualne przychodzą mu z trudnością;
  • zbyt lekko lub zbyt mocno chwyta przedmioty;
  • nie potrafi dostosować siły do zadania;
  • jest wrażliwe na światło lub określone kolory;
  • nie lubi / domaga się pokarmów o określonej konsystencji;
  • poznaje otoczenie za pomocą smaku (ssie, gryzie przedmioty);
  • lubi wydawać głośne dźwięki;
  • nie zauważa pewnych dźwięków lub jest nadwrażliwe na pewne dźwięki;
  • poznaje otoczenie za pomocą węchu;
  • negatywnie reaguje na niektóre zapachy;
  • nie rozróżnia zapachów;
  • ignoruje nieprzyjemne zapachy.

Terapia

Terapię Integracji Sensorycznej może prowadzić certyfikowany terapeuta Integracji Sensorycznej w specjalnie przystosowanej i wyposażonej do tego sali. Terapia ta opiera się na ukierunkowanej zabawie ruchowej, podczas której stymuluje się zmysły dziecka, pracuje się nad motoryką małą i dużą, koordynacją wzrokowo – ruchową oraz percepcją słuchową. Dostarczane są również bodźce wzrokowe, słuchowe, węchowe i dotykowe. Terapeuta dostosowuje zadania do aktualnego poziomu rozwoju dziecka oraz jego potrzeb. Atmosfera panująca podczas terapii sprzyja zaangażowaniu dziecka oraz podnosi jego samoocenę. Podczas terapii zachodzi integracja bodźców zmysłowych, która usprawnia pracę systemu nerwowego. Wpływa to pozytywnie na funkcjonowanie dziecka w otoczeniu.

Terapia Integracji Sensorycznej może być stosowana u dzieci z:

  • grupy ryzyka: wcześniaków, dzieci po uszkodzeniach okołoporodowych;
  • opóźnieniami w rozwoju psychoruchowym;
  • trudnościami w nauce szkolnej;
  • zaburzeniami ze spektrum autyzmu;
  • niepełnosprawnością intelektualną;
  • mózgowym porażeniem dziecięcym;
  • zespołem Downa;
  • innymi sprzężonymi zaburzeniami.